HBV را می توان در تعدادی از راه های گسترش یافته است.

• از طریق تماس با خون از شخص آلوده -- انتقال از خون آلوده و فرآورده های خونی و یا با سوزن آلوده استفاده شده توسط معتاد به مواد مخدر ، tattooists یا acupuncturists.
• از طریق تماس جنسی با فرد آلوده.
• از زن باردار به فرزند خود را در اطراف تحویل به موقع.
• HBV بسیار عفونی است و گاهی اوقات هیچ عامل خطر واضح و آشکار وجود دارد.
• این ویروس همچنین می تواند توسط یک شخص ، غالب آن ها برای کارگران بهداشت و درمان ، به طور تصادفی خود را سیخ زنی با یک سوزن آلوده قرارداد.

و شرکای جنسی آنها -- هپاتیت B است که معمولا در مصرف کنندگان مواد مخدر ، مردان همجنس گرا ، مهاجران از کشورهای در آسیا و آسیای جنوب شرقی (که در آن هپاتیت B بسیار معمول است) دیده می شود.

علایم هپاتیت B چه هستند؟

دوره کومون این بیماری ، از زمان قرار گرفتن در معرض این ویروس تا شروع بیماری ، دو تا شش ماه است. علائم زودرس شامل بی اشتهایی ، تهوع ، درد عضلات و مفاصل شده و گاهی تب خفیف است.

بعدها علائم شامل زردی پوست ، غشاء مخاطی ، و سفیدی چشم ( یرقان ، یرقان) ، نور رنگ مدفوع و ادرار تیره.

هنگامی که اواخر علائم را توسعه داده اند ، بیمار معمولا شروع به بهتر.

در حدود 1 نفر از 20 بزرگسال آلوده به عفونت مزمن می شود و یا در حال انجام است . بیماران مبتلا به هپاتیت B مزمن به طور کلی دارای هیچ نشانه ای ندارند مگر اینکه آنها دچار آسیب کبدی است.

تقریبا یک پنجم از کسانی که مبتلا به عفونت مزمن دچار زخم شدن کبد ( سیروز) بیش از یک تعداد از سال ها که ممکن است منجر به نارسایی کبد و خطرات ناشی از سرطان کبد است.

به طور متوسط ​​، سیروز توسعه دهه های بعد از عفونت است. آلوده نوزادان ممکن است هیچ علائم هپاتیت حاد ، اما مگر اینکه ایمن سازی مناسب با توجه به بالا (بیش از 90 درصد) خطرات ناشی از عفونت مزمن

چگونه می توان نوع هپاتیت B قابل پیشگیری است؟

• اجتناب از استفاده مشترک از سوزن و سرنگ با دیگران است.
• اجتناب از به اشتراک گذاشتن ریش تراش و مسواک با افراد آلوده.
• Practise رابطه جنسی امن تر با کاندوم.
• با استفاده از کاندوم در طی مقاربت جنسی.
• واکسیناسیون ، که بسیار موثر علیه هپاتیت نوع B است ، در دسترس است و سه دوز توصیه می شود. دوز دوم و سوم یک و شش ماه پس از دوز اول داده می شود. روش دیگر ، برای حفاظت سریعتر اولیه ، دوز دوم و سوم را می توان یکی و دو ماه بعد از دوز اول داده می شود ، با یک دوز چهارم سپس در 12 ماه مورد نیاز است.
• واکسن HBV در برخی از کشورها بخشی از برنامه ایمن سازی روتین است.کشورهای دیگر برای واکسیناسیون برای گروههای در معرض خطر سپری میکنم.
• واکسن برای گروههای زیر توصیه می شود :
  • اعضای خانواده افراد مبتلا به هپاتیت B
  • شرکای جنسی افراد مبتلا به هپاتیت B
  • نوزادان مادران با ویروس هپاتیت B آلوده
  • مصرف کنندگان مواد مخدر
  • مردان همجنس باز
  • کارکنان بیمارستان که اغلب به تماس با خون می آیند.

چه چیزی را می توان در خانه انجام می شود؟

• مراقب باشید برای محافظت از خانواده خود و شرکای جنسی از ویروس.
• پرهیز از مصرف الکل تمام اگر نمونه خون نشان می دهد که بیماری فعال است.
• خودداری از نوشیدن الکل در روز در صورتی که دارای هپاتیت ب مزمن
• اگر شما دچار هپاتیت مزمن ، شما باید به طور منظم در یک کلینیک ویژه بررسی زیرا گزینه های مختلفی برای درمان وجود دارد
• یک رژیم غذایی سالم و متعادل بخورید.

هپاتیت B چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص بر اساس نمونه خون است که آنتی بادی علیه هپاتیت B یا هپاتیت B اجزای را در خون بیمار را نشان می دهد .

نمونه خون می تواند حضور چند اجزای مختلف ویروسی را نشان می دهد. همه بیماران مبتلا به عفونت مزمن و جزء ویروسی به نام آنتی ژن سطحی هپاتیت B (HBsAg به). از نظر HBsAg نشانگر برای حضور ویروس را در خون است.

حد که کبد آسیب دیده توسط ویروس شده است -- یک آزمایش خون برای عملکرد کبد می تواند شدت بیماری را تعیین می کند. در مورد هپاتیت B مزمن ، شدت بیماری می تواند با کسب یک تعیین نمونه بافت (بیوپسی) از کبد است .

چشم انداز آینده

بیشتر بیماران مبتلا به هپاتیت B حاد به طور کامل در حدود چهار تا شش هفته بهبود می یابند. تعداد بسیار کمی از بیماران دچار نارسایی کبدی به عنوان یک نتیجه از هپاتیت حاد ، و خطر ابتلا به یک نتیجه منجر به مرگ.

عفونت مزمن در 1 می شود در 20 بیمار بالغ است. با این حال ، تعداد بسیار بالاتر است در مورد نوزادان تازه متولد شده که این ویروس را از مادران خود قرارداد. جدی ترین عوارض هپاتیت مزمن B سیروز ، و ، در موارد نادر ، سرطان کبد است .

هپاتیت تیپ B چگونه درمان می شود؟

بیشتر بیماران مبتلا به هپاتیت B حاد کاملا بهبود می یابند. کسانی که مبتلا به بیماری شدید ممکن است نیاز به پشتیبانی بیمارستان.

چندین عوامل ضد ویروس شده است که وجود دارد. اینها به طور کلی به سمت افراد مبتلا به هپاتیت شدید حاد یا کسانی که مبتلا به عفونت مزمن که شواهدی از پیشرفت آسیب کبدی هدف قرار دادند.

دهان و دندان از عوامل ضد ویروس عبارتند از لامیوودین ، ​​tenofovir ، adefovir و entecavir. اینترفرون ، تزریق شده است ، همچنین در موارد خاص استفاده می شود. درمان با این عوامل نیاز به نظارت دقیق متخصص دارد.